Orijinal Adı: The Darkest Minds
Yazar: Alexandra Bracken
Çevirmen: Handan Sağlanmak
Yayınevi: Parodi Yayınları
Sayfa Sayısı: 572
Tür: Fantastik/Distopya
"Adım Ruby.
Hepinizden farklıyım.
Aklınızın derinliklerinde gezinebilir,
anılarınızı hiç yaşamamışsınız gibi silebilirim.
Henüz on yaşındayken Thurmond'daki bu rehabilitasyon kampına gönderildim. Hem de kendi ailem tarafından...
Burada her adımımız izleniyor, nefes alış verişlerimiz bile.
Yalnız değilim.
Maviler... Yeşiller... Turuncular...
Sarılar ve Kırmızılar...
Karanlık Zihinler...
Ve yaşamak için saklanmak zorunda kalanlar
Ve kaçanlar... "
Herkese yeniden merhabalar! Yaklaşık 2 haftadır Karanlık Zihinler'in yorumunu girmeye niyetliydim ama üşengeçliğimden anca şimdi girebiliyorum. Umarım beğenirsiniz. Keyifli okumalar!
Öncelikle kitabın konusunun gerçekten ilgi çekici olduğunu belirtmek zorundayım. Güzel bir anlatımla muhteşem bir kitap çıkarılabilecek harika bir konuya sahipti. Ama yazarın dili hakkında aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Evet, konu güzel ama ilerlemiyor ki! Kitap bitmiyor diye neredeyse ağlama noktasına geldim. Hayır, bir de o kadar güzel yorumlar vardı ki hakkında ister istemez beklentim tavan yaptı. Dedim, işte harika bir distopya daha diye. Ama maalesef. Beklentimin çok çok aşağısında kaldı kitap.
"Neden yalan söylediğim bilmiyorum. Sanırım gerçeğin kendisinden daha kolay olduğu için. Ya da belki o yalanların küçük bir parçası, sanki o an gerçekten doğruymuş gibi geldiği için."
Konusu gerçekten çok güzel olan bir kitap. Değişik.
Gelecekte bazı çocukların renk kodlarına göre bazı özel yetenekleri var. Yeşiller, Maviler, Kırmızılar, Sarılar ve en tehlikeli olanları; Turuncular.
Yeşiller, en zeki olanları.Maviler, tam olarak anlamasam da zihin gücüyle elektronik eşyaları kontrol edebiliyorlar.
Sarılar; elektrik gücüne sahipler.
Kırmızılar, ateşe hükmediyorlar.
Turuncular ise zihinleri kontrol edip onları silebiliyor veya hatıraları değiştirebiliyorlar.
Ana karakterimiz Ruby, kampta Yeşil olduğu sanılan bir Turuncu aslında. Sonrasında bazı olaylar gelişiyor ve Ruby bu kamptan kaçmak zorunda kalıyor. Kader bu ya, o sırada Liam, Chubs ve Suzume ile tanışıyor.Onlar Kayıp Çocuğu ararken Ruby kayıp çocuğunda bir Turuncu olduğunu öğrenip onlara katılıyor. Ondan sonrasını ise isterseniz okuyun, görün.
"İnsanların içindeki iyiliği görmeye çalışmakla o kadar meşgul ki o sırada ellerinde tuttukları bıçağı görmüyor bile."
Kitaptaki hiçbir karakteri sevmedim. Sevemedim. Hiçbirini ya. Hepsi de ayrı bir itici.
Liam çok nasıl desem böyle biraz pozitif. O durumda bu kadar pozitif olması beni sinirlendirdi açıkçası.
Chubs'ın sürekli değişip duran ruh hali, Ruby'nin habire insanlardan bir şey saklaması filan çok can sıkıcıydı bana göre. Yan karakterler ise fazlaca gerizekalıydı ya. Hayır düşündükçe sinirleniyorum.
"Bak, kendi hayatını yaşamak istemek... Bu seni kötü bir insan yapmaz."
Eğer kitap zevklerimiz uyuşuyorsa; bu kitaptan uzak durun! Ama yok ben illa okuyacağım diyorsanız da beklentinizi en aşağı seviyeye çekin ki benim gibi muhteşem bir hayal kırıklığı yaşamayın. Üzülebilirsiniz.
2. kitap olan Buz Kapanı'nı alır mıyım ya da alırsam ne zaman okurum bilmiyorum. Hani böyle ileride yorumlarına çok çok güvendiğim biri överse alabilir ve okuyabilirim. Ama şimdilik bana uzak Allah'a yakın.
Benim Puanım: 2 Goodreads Puanı: 4.31
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder